[vc_single_image image=”6237″ img_size=”full” alignment=”center”]

از افعال کمکی کیفی استفاده می کنیم تا بتوانیم به نوعی در کیفیت و معنای افعال اصلی جمله تغییر ایجاد کنیم. این افعال به گونه ای لزوم و یا امکان داشتن را به معنای فعل اصلی اضافه می کنند:

can, could may, might will, would shall, should must.

مثال :               

 I can’t speak Chinese.                                                                           
John may arrive late.
Would you like a cup of coffee?
You should see a doctor.
I really must go now

نکته: به افعال زیر توجه کنید :

need

dare

used to

به این افعال، افعال نیمه کمکی کیفی (semi -modal verbs) نیز می گویند، چون گاها شبیه افعال کمکی کیفی عمل کرده و گاها مانند افعال اصلی.

از فعل کمکی کیفی can چه هنگام استفاده می کنیم:

  • برای صحبت در مورد توانایی و امکان داشتن چیزی.
  • درخواست کردن.
  • درخواست اجازه و یا اجازه دادن.
ساختار کلی:  Subject + can + main verb

مثال برای صحبت در مورد توانایی و امکان داشتن:

She can drive a car.

مثال برای درخواست کردن:

Can you put the TV on.
Can you be quiet!

مثال برای درخواست اجازه و یا اجازه دادن:

Can I smoke in this room?

You can smoke in the room

از فعل کمکی کیفی could چه هنگام استفاده می کنیم :

  • صحبت در مورد توانایی و یا امکان داشتن چیزی در گذشته.
  • در خواست کردن.
ساختار کلی:  Subject + could + main verb

مثال برای صحبت در مورد توانایی و یا امکان داشتن چیزی در گذشته:

I could swim when I was 5 years old.
My grandmother could speak seven languages.
Could you understand what he was saying?

مثال برای درخواست کردن:

Could you tell me where the bank is, Please?

Could you send me a catalogue, please?

نکته: معمولا از could جهت درخواست از کسی برای انجام کاری استفاده می شود که مودبانه تر از can است.

از فعل اصلی have to چه موقع استفاده کنیم: (التزام شهودی)

  • هنگامی که می خواهیم ضرورت چیزی را نشان بدهیم از این فعل استفاده می کنیم. مثال:

Children have to go to school.

In France, you have to drive on the right.

 

ساختار کلی:Subject + auxiliary verb + have + infinitive (with to)

مثالی دیگر:

I do not have to see a doctor.

I have to see a doctor.

I do have to see a doctor.

تنها فرق جمله دوم با سوم این است که جمله سوم تاکید بیشتر برای دیدن دکتر دارد.

از فعل کمکی must به موقع استفاده کنیم: (التزام ذهنی)

منظور از التزام ذهنی این است که انجام عمل به نظر گوینده لازم و ضروری است ولی در حالتی که از have to استفاده می کردیم یک التزام کلی و برای همه بود.

ساختار کلی: Subject + must + main verb

چند مثال:

You must visit us soon.

I must call my mother tomorrow.

چه هنگام از must not یا mustn’t استفاده کنیم:

برای نشان دادن ممنوعیت چیزی از این فعل کمکی استفاده می کنیم.

ساختار کلی :  Subject + must not + main verb

مثال:

Passengers must not talk to the driver.

Policeman mustn’t drink on duty. Visitors must not smoke. (present)

I mustn’t forget Tara’s Birthday. (future )

نکته: از must not نمی توانیم برای زمان گذشته استفاه کنیم. باید از ساختار های دیگر استفاده کرد:

I couldn’t park outside the parking.

We were not allowed to enter.

[bs-text-listing-2 columns=”3″ title=”مطالب مرتبط فصل اول آموزش گرامر” icon=”” hide_title=”0″ heading_color=”” heading_style=”t3-s7″ title_link=”” category=”348″ tag=”” count=”9″ post_ids=”” offset=”” featured_image=”0″ ignore_sticky_posts=”1″ author_ids=”” disable_duplicate=”0″ time_filter=”” order=”DESC” order_by=”date” _name_1=”” post_type=”” taxonomy=”” _name_2=”” cats-tags-condition=”and” cats-condition=”in” tags-condition=”in” tabs=”” tabs_cat_filter=”” tabs_tax_filter=”” tabs_content_type=”deferred” paginate=”none” pagination-show-label=”0″ pagination-slides-count=”3″ slider-animation-speed=”750″ slider-autoplay=”1″ slider-speed=”3000″ slider-control-dots=”off” slider-control-next-prev=”style-1″ ad-help=”” bs-show-desktop=”1″ bs-show-tablet=”1″ bs-show-phone=”1″ custom-css-class=”” custom-id=”” override-listing-settings=”0″ listing-settings=”” bs-text-color-scheme=”” css=””]

مقالات مرتبط :

فهرست